Travel & Experiences

Footgolf is serious business

Een dagje footgolfen met Levchenko

Bij footgolf denk je misschien aan een evenementenactiviteit die past in het rijtje bubbelvoetbal en levend tafelvoetbal. Niets is minder waar: footgolf is serious business. Samen met  LXRY’s gasthoofdredacteur Evgeniy Levchenko loopt hoofdredacteur Bart-Jan Brouwer een dag mee op een toernooi.

Bakermat van het footgolf

Als het op footgolf aankomt zijn wij geen dwergstaatje: Nederland staat internationaal hoog aangeschreven. De Engelsen mogen dan het voetbal hebben uitgevonden, Nederland is de bakermat van het footgolf, een huwelijk tussen voetbal en golf: je probeert de bal over een afstand van tussen de 55 en 170 meter in zo min mogelijk schoten in de hole (doorsnede 63 cm) te krijgen. Michael Wilkes, zoon van Faas Wilkes, is ook aanwezig tijdens de reportage.

Erkende Olympische sport

Michael: “In 2009 is het door een reclamebureau als promo-event op de wereld gezet, waarbij een aantal ex-profvoetballers de baan op werd gestuurd. Toen het bureau failliet ging, heeft Maurits van Tubergen Lotgering, samen met Rens Elbertsen, het stokje overgenomen. Samen richtten zij in 2011 de bond FootGolf Holland op. Sindsdien heeft de sport een grote groei doorgemaakt. Nederland kent vijftien golfbanen en dertig locaties. Maurits heeft ook nog een wereldbond opgericht, waarbij 44 landen zich hebben aangesloten. De sport is inmiddels erkend door het Olympisch Sportcomité: footgolf wordt opgenomen in de Olympische Spelen.”

Echt geen voetbal

Volgens Lev is footgolf niet te vergelijken met voetbal. “Voetbal is een teamsport, heeft een andere snelheid en gaat veel meer om samenwerken. Footgolf doe je puur voor jezelf. (…) Je gebruikt ook andere spieren. Bij voetbal trap je kort en snel als je op het doel schiet, bij footgolf moet je controle hebben over de bal en die als het ware sturen. Bij het schieten moet je met je been door zwaaien, net als met golf. Dat was wennen.”

Toekomstgeluid

Sinds 2011 is de naamsbekendheid toegenomen, maar wat Michael betreft kan het nog sneller. “Het is nog een relatief dure sport. Eén dag spelen kost zo’n 60 euro. Negen maanden voetballen bij een vereniging kost je slechts 200 euro. Ook het materiaal is duur. De ballen die we gebruiken, de Jabulani of Speedcell, kosten ongeveer 1500 euro per stuk.”

Lev reisde vroeger eerste klas, maar gaat tegenwoordig naar de internationale toernooien met de auto. “Ik vind het leuk om te doen. Het is echt een gezelligheidssport, maar ik heb ambitie om door te groeien en goed te worden. Nummer één van de wereld? Zeg nooit nooit. Voor mij is het een serieus ding, ik doe er niet lacherig over en respecteer iedereen die de sport beoefent. Het is een spel dat stappen gaat maken. Het is heel toegankelijk, want vrijwel iedereen kan een balletje trappen. Golf moet je echt leren, voetbal is laagdrempeliger. En deze sport kun je lang volhouden. Ik ga hier nog lang van genieten.”

Lees meer over deze reportage met Evgeniy Levchenko, Michael Wilkes, Jim Kuipers en Ben Clarke in LXRY Magazine #34. LXRY Magazine is verkrijgbaar in de winkels en via de LXRY Shop. Abonnee worden? Klik hier.

Tekst: Bart-jan Brouwer | Fotografie: John van Helvert