People & Finance

'De Kruiwagen Van...' Wessel Buddingh',
CEO van
Big Green Egg Europe

Van niets iets opbouwen. Dat is het motto van Wessel Buddingh', CEO van  Big Green Egg Europe. Wat begon als een leuk avontuur, groeide uit tot een giga succes met een wereldwijde Big Green Egg community. Wie gaf Buddingh' de juiste tools voor zijn succesvolle carrière? Wie was zijn kruiwagen? LXRY gaat in gesprek.

Tekst: Mical Joseph
Beeld: Sven ter Heide

Wat was jouw allereerste baan?

“Ik kom uit ’s-Gravenzande, uit het Westland. In deze regio houden we van hard werken en dat zat er bij mij dus al vroeg in. Op 10-jarige leeftijd hielp ik een vriendje al bij zijn vader die een tomatentuinder was, kistjes papieren heette dat. Mijn vader had een architectenbureau, met zo’n zeven mensen in dienst waarvan mijn moeder de secretaresse was. Doordat mijn vader zijn eigen onderneming had, maakte ik kennis met het reilen en zeilen van ondernemen. Ik ging naar de MEAO.” 

Hoe ben je in je huidige werk terecht gekomen?

“Op jonge leeftijd wist ik dat ik uiteindelijk ondernemer wilde worden en begon als vertegenwoordiger in kattengrit. Mijn ouders verhuisde naar België, dichtbij de Nederlandse grens. Ik vroeg aan mijn vader of hij iemand kende die een leuke uitdaging voor mij wist. Zo gezegd, zo gedaan: via via belandde ik in Turnhout waarbij ik de baksteenhandel in ging. Een niche branche met mooie producten. Deze stenen waren uniek in Nederland en veel architecten waren al snel verkocht. Tijdens een bezoek aan een internationale bouwbeurs in Berlijn kwam ik in aanraking met een steenfabriek nabij Maagdenburg, Duitsland. Deze fabriek heb ik zo’n tien jaar vertegenwoordigd voor Nederland en België. Daarnaast kwam ik in aanraking met de import van openhaarden en kachels: ik verkocht aan zo’n zeventig dealers in het land.

De bakstenen waren de moneymaker en de openhaarden waren heel goed voor mijn netwerk. Ik leerde op jonge leeftijd veel over de branche en ontmoette nieuwe mensen. Voor mij was het van belang om in het ‘nu’ te leven en elke kans te pakken die zich voordeed!

Dus over kansen gesproken, de schoonouders van Mathieu, een klant van mij uit de stenenhandel, verhuisde naar de Verenigde Staten, om precies te zijn naar Atlanta, Georgia. Mathieu tipte mij over de Big Green Egg. Ik was nog nooit in Amerika geweest en ging op de bonnefooi naar Atlanta waar ik de eigenaar van deze unieke kamado, Ed Fischer, ontmoette. Hij richtte in 1974 de Big Green Egg company op. Er was meteen een klik en ik werd importeur voor de Benelux waarna de rest van Europa volgde.”

Wie was daarin jouw kruiwagen?

“Gedurende mijn carrière heb ik verschillende kruiwagens gehad. Door Bert Woudstra kwam ik terecht in de bakstenenhandel waardoor er nieuwe deuren openden. Door Michel Dutry rolde ik in de openhaarden en kachels. Hij gaf mij mee wat het belang is van netwerken en hierdoor kwam ik in aanraking met nieuwe zakelijke relaties. Mijn hele goede vriend René Stevelink leerde mij om meer structuur aan te brengen in alles wat ik deed. Iedere goede ondernemer moet constant luisteren naar wat er om haar of hem heen gebeurt én altijd blijven leren. We zijn nooit uitgeleerd. Mijn vader heeft mij bijgebracht dat je respect moet hebben voor mensen die ergens goed in zijn. Of dit nou een metselaar of de minister president is, zolang er passie en doorzettingsvermogen is, kan je hier alleen maar respect voor hebben. En als laatste kruiwagen in mijn leven: Ed Fischer. Uiteraard.

Jaren later heb ik Ed nog weleens gevraagd waarom hij het vertrouwen in mij had om mij aan boord te halen. Hij gaf aan dat, ook al was ik jong, hij in mij zag dat we dezelfde soort dingen hebben meegemaakt.”

Wat is je allergrootste passie in je vak?

“De grootste passie voor mij is het merk uitbouwen en van niets iets maken. In de begintijd ging ik nog met de Big Green Egg naar klanten toe. Hop, het busje in naar het betreffende adres met een flesje wijn en vlees mee ter demonstratie. Ik was een jonge knul van vijfentwintig jaar oud. Aan het begin ging het moeizaam, de Big Green Egg was namelijk nog een onbekend product. Maar terugkijkend is het product in Europa van ‘niets’ uitgegroeid tot culinair succes. Ik spreek nog regelmatig klanten over die tijd dat het product onbekend was en kijk waar we nu staan. Ik ben daar erg trots op.

We hebben een community gecreëerd waaraan veel ambassadeurs met diverse achtergronden zich hebben verbonden, waaronder Jonnie Boer en Herman den Blijker. Waar we eerst startten met een kleine groep, groeide de community uit tot duizenden mensen.”

Wat is je grootste leermoment geweest in je carrière?

“Meer op mijn gevoel afgaan en ergens achter staan. Het onderbuikgevoel is erg belangrijk en bij twijfel niet doen. In de loop der jaren heb ik dit geleerd, maar ik leer nog steeds elke dag. Als je niet meer leert doe je wat mij betreft iets fout als ondernemer.” 

Wat is het verschil tussen de Amerikanen en Europeanen in gebruik van de kamado?

“Het verschil tussen de Amerikanen en Europeanen is dat Amerikanen Big Green Egg écht alleen als barbecue zien en Europeanen het meer als beleving en ervaring zien. Je zou kunnen zeggen dat we wat verfijnder zijn in onze visie op het product. Dat neemt niet weg dat Amerikanen er niet van genieten. Er is geen goed of slecht!”

Wat heb je als CEO geleerd tijdens corona?

“De eerste twee weken waren intens. Iedereen ervoer natuurlijk een enorme onzekerheid. We wisten niet wat de huidige periode zou brengen, maar ik ga eerlijk zijn en met alle respect naar andere ondernemers, in de coronatijd gaat de business echter beter dan ooit. Doordat mensen natuurlijk hun leven moeten aanpassen, maar toch een culinaire ervaring willen beleven, schaffen ze de Big Green Egg aan. Samen met de medewerkers zijn we opgetogen, maar in deze tijden vieren we de successen niet uitbundig.

We zijn nu veel meer gefocust op online waarbij chefs door middel van livestreams koken. De events gaan op dit moment natuurlijk niet door, we houden ons aan de regels.”

Ben jij voor iemand een kruiwagen geweest?

“Ik ben geen directe kruiwagen voor iemand, maar help graag waar nodig door middel van adviezen en tips aan mijn collega’s. Ik heb weleens de wens geuit om te helpen bij het ondersteunen van een start-up. Dat is er nog niet van gekomen door gebrek aan tijd, maar in de toekomst zou ik dit graag doen.”