People & Finance

‘De Kruiwagen van…’ Sander Bijl

Als klein jongetje begaf hij zich al tussen die tophandelaren en verzamelaars. Kunsthandelaar in Oude Meesters en zoon van voormalig hoofdrestaurateur van het Rijksmuseum, Sander Bijl, heeft zijn liefde voor kunst niet van een vreemde. Ondanks de status van zijn vader heeft Sander zijn eigen weg moeten banen. En dat ging niet zonder de nodige risico’s en tegenslagen. Benieuwd hoe Sander de top van de kunstwereld bereikt heeft?

Tekst: Annelies Keus

House of Art Sander Bijl, Wanrooij Gallery en Alisa Lim a Po.

Heb je altijd een passie gehad voor kunst?

Mijn vader is restaurateur van schilderijen en voormalig hoofdrestaurateur van het Rijksmuseum. Men komt van over de hele wereld naar hem toe met schilderijen. Als kind zag ik al die tophandelaren en verzamelaars bij ons thuiskomen. Dat vond ik fantastisch. Maar de hele dag in een atelier zitten is niks voor mij, ik heb mensen om me heen nodig.

Wie was jouw kruiwagen?

Dat was Robert Noortman. Hij bracht zijn schilderijen altijd bij mijn vader. Hij zorgde er in 2001 voor dat ik als broekie een keertje mee mocht kijken op TEFAF. In 2006 kon ik dankzij hem zonder al te veel gedoe op PAN Amsterdam staan.

Wat is het stomste wat je ooit gedaan hebt in je carrière?

Een paar jaar geleden bracht ik een schilderij naar TEFAF waarvan ik (nog steeds) overtuigd ben dat het een Saenredam was. De keuringscommissie van die beurs vond dat ik meer onderzoek moest doen. Dat leverde zo’n storm op dat het hele verhaal de dag erna op de voorpagina van NRC.next stond. Dan denk je wel even: Oké, volgens mij is dit niet helemaal gegaan zoals het moest.

Heb je zelf wel eens een gok genomen?

Ik heb op m’n twintigste bewust gekozen om niet verder te studeren maar om alles te zetten op de kunsthandel. Daarmee koos ik voor een pad waar geen zijwegen waren. Het is alles of niks. Het móest werken en dat was een enorme drive voor mij.

Welk advies zou je anderen geven?

Dit is niet een beroep dat je even leuk vanachter je bureautje doet. Het is hard werken, je moet bij wijze van bijna moorden en plunderen om ergens te komen. Dat moet je wel in je hebben. Mijn advies is om niet voor oude kunst te kiezen als je geen zak met geld achter de hand hebt. Dan zou ik eerder voor de hedendaagse kunst gaan, dat is een stuk minder risicovol.