People & Finance

‘De Kruiwagen van…’ Maurits van der Sluis

Hij is al sinds 1996 werkzaam bij het grootste evenementen centrum van Nederland en heeft inmiddels de absolute top bereikt. Maurits van der Sluis, een van de grote bazen van RAI Amsterdam heeft het bedrijf in ruim 22 jaar helpen worden wat het vandaag de dag is. Benieuwd hoe hij op die stoel terecht gekomen is en wie hem dat duwtje in de juiste richting gegeven heeft? Dat lees je in onderstaand interview.

Tekst: Annelies Keus

Wat was je allereerste job?

Als kind ben ik samen met een vriendje onze eigen ‘supermarkt’ gestart, een soort van rommelmarkt met allemaal oude troep, dit noemde we de MauMa supermarkt, want hij heette Maarten en ik Maurits. Ik was toen een jaar of tien.

Wie was jouw kruiwagen?

Ik wilde graag bij de Amsterdam Arena werken, die was toen net geopend. Ik ben daar gaan solliciteren en uit 500 man had ik het tot de laatste twee geschopt. Ik had een gesprek met toenmalig directeur, Jan Gaasterland. De RAI deed in die tijd de catering voor de Arena. De directeur van de Arena heeft tegen de directeur van de RAI gezegd: “Ik heb twee sollicitanten, ik heb er een gekozen maar jij moet de andere nemen.” Vervolgens werd ik inderdaad benaderd door de Rai.

Wat is het stomste wat je ooit gedaan hebt in je carrière?

Ik heb zeker wel eens stomme fouten gemaakt. Bijvoorbeeld een ruimte verkocht die er helemaal niet was, of de btw vergeten onderaan een factuur. Fouten maken we allemaal, daar leren we ook van. Sterker nog, ik maak ze af en toe nog steeds.

Welk advies zou je je 18-jarige zelf geven?

Werk hard en geniet. Doe waar je goed in bent en ook wat je leuk vindt, dat is namelijk niet altijd hetzelfde. Door werkervaring kun je ervoor zorgen dat wat je kan en wat je leuk vindt steeds dichter bij elkaar komen te liggen.

Ben jij een kruiwagen voor iemand geweest?

Jazeker, ik help regelmatig mensen met een eerste ontmoeting. Dat heb je met een groot netwerk. Ik geef mensen graag een voorzetje, maar bemoei me er verder niet mee. Ik probeer ook altijd eerlijk te zijn. Ik zal niet iemand de hemel in prijzen als ik vind dat er nog wat krasjes opzitten. Je moet het uiteindelijk zelf doen.