People & Finance

Choreograaf Nanine Linning: "Ik begrijp het leven door mijn lichaam"

Nanine Linning (1977) is bewegingskunstenaar, choreograaf en operaregisseur, maar bovenal pionier in haar vakgebied. Ze treedt buiten de gebaande paden door disciplines als mode, videokunst en sculpturen te versmelten met haar dansvoorstellingen in geheel nieuwe totaalconcepten. LXRY's redacteur Susan Poeder ging in gesprek.

Tekst: Susan Poeder
Productie: Bart-Jan Brouwer
Beeld: John van Helvert

Begin dit jaar was de première van jouw voorstelling Revolt tijdens Balletabend Aufbruch! Hoe is het gegaan?

“De première was prachtig. De dansers waren fenomenaal. Ik ben erg blij met deze creatie voor het Stuttgart Ballet. Een uitverkochte zaal en lovende kritieken.”

Kijk je altijd uit naar een première of ben je dan juist gestrest?

“Dit keer was ik rustig omdat de generale heel goed ging, maar de weken ervoor was ik niet blij. Ik kon dingen niet in elkaar klikken, het kwam maar niet uit de verf. Niet gestrest, maar eerder ongelukkig. Ik had het gevoel dat ik maar geen grip kreeg op die ‘film’ die ik vanaf dag één voor me zag. Het is altijd mijn droom om wat ik voor me zie op toneel te zetten. Als die droom hapert, weet ik dat ik het publiek niet meekrijg. Dat komt omdat het stuk heel architectonisch is. Dat betekent dat de dansers echt perfect gelijk moeten dansen, perfect in de ruimte moeten zijn ten opzichte van elkaar. Pas dan kun je de compositie echt zien. Gelukkig kwam op de generale alles ineens samen.”

Ook leuk om te lezen: The making of LXRY magazine 38

Wat wil je het publiek brengen: entertainment of een boodschap?

“Ik probeer mensen in hun ziel te raken. Een universeel gevoel waar wij allemaal mee bezig zijn: leven, dood, liefde, eenzaamheid, wanhoop… Thema’s waar we allemaal mee te maken hebben. Die probeer ik te pakken en soms in een boodschap over te brengen. Soms wil ik ook iets geven van een omarming, hoop en liefde.”

Het is niet zomaar een avondje uit.

“Ik wil iemands leven voor een klein moment veranderen en dat ze zichzelf kunnen identificeren met degenen die op het toneel staan. Ik heb eens een voorstelling gemaakt over twee mensen in een relatie die uit elkaar dreven. Aan het einde was de hele zaal in tranen. Dan raak je een snaar omdat mensen zichzelf daarin herkennen. Ze vinden het fijn om dat te kunnen delen zonder dat het een daadwerkelijke uitwisseling is. Mensen voelen zich gedragen, herkend en gezien. Ik denk dat dát de kracht van kunst is.”

Waaraan kunnen we zien: dit is een productie van Nanine?

“Aan de fysicaliteit. Die is heel erg hardcore, extreem en intens, topsport voor de dansers. Ik maak niet in zichzelf gekeerde kunst, maar kunst die iets wil zeggen. Het zijn fysieke en visuele totaalervaringen die emotioneel onder je huid kruipen.”

En niet altijd gemakkelijk om naar te kijken, unheimlich bijna.

“Mijn werk gaat niet over humor, pure schoonheid of elegantie. De schoonheid zit vaak ook in de pijn, in de battle die de dansers met zichzelf moeten aangaan. In het proces denken ze: ik kom er niet doorheen. Maar als die berg beklommen is en je staat aan de top, dan is die reward enorm. Dat is met alles in het leven zo.”

In jouw docu Nanine’s Passie zeg je dat je zo intens en zo heftig mogelijk wilt leven. 

“Ja, dit stopt niet. Ik wil ook niet dat dit stopt. Het geeft zo veel voldoening.”

 

Dansvoorstelling ZERO, performed by Konzert Theater Bern. Foto: Philipp Zinniker

Fysieke ervaringen zijn belangrijk voor jou. Hoe ontspan jij in je vrije tijd?

“Ik ga graag naar een masseur omdat ik dan weer nieuwe dingen in mijn eigen voelen ontdek. Hoe iemand je aanraakt op naar jouw fysiologie kijkt, geeft mij als kunstenaar nieuwe input. Dat is een education permanent. Ik begrijp het leven door mijn lichaam, door aanraken, door voelen en andere energieën te voelen. Ik kan lichaamstaal heel goed lezen. Dat is mijn specialisme. Mijn voelsprieten zijn extreem ontwikkeld en daarmee ook mijn intuïtie. Zo maak ik beslissingen. Mijn lichaam is mijn satelliet waarmee ik de wereld begrijp en vandaaruit kan kan ik ook energie geven aan anderen. Daar komt mijn kunst vandaan, uit mijn ziel. Ik ga over mijn grens als ik niet met mijn lichaam in contact ben. Door drugs en alcohol gaan al mijn deuren dicht. Dus zoek ik naar fysieke ervaringen waar ik mezelf graag uitdaag.”

LXRY Magazine 38

Benieuwd naar de rest van dit interview? Het volledige verhaal van Nanine vind je in LXRY Magazine 38. Deze speciale zomereditie is samengesteld door gasthoofdredacteuren Lonneke en Ralph van Studio Drift. Bestel het magazine nu via de onderstaande knop.

LXRY Magazine 38