De Compagnon: al 24 jaar een begrip

In de nieuwste LXRY Magazine, onder leiding van gasthoofdredacteur Winston Gerschtanowitz, vind je een interview met Bert & Sara van Buschbach. De trotse eigenaren van het fenomeen aan de grachtengordel, Restaurant De Compagnon. Bijzonder, omdat je in het centrum van onze hoofdstad maar zelden een eetgelegenheid tegenkomt die al 24 jaar bestaat. Bijzonder, omdat Bert de grootste truffelafnemer van Nederland is. Maar bovenal bijzonder, vanwege de combinatie van tijdloze Franse elegantie en onvervalste Hollandse gezelligheid. In de Guldehandsteeg, aan het water van het Damrak, vind je De Compagnon.

Een kwart eeuw gastronomie en belevenis hebben uiteraard de nodige verhalen over opmerkelijke bezoekers opgeleverd. Zo vertelt Sara: “We zitten hier nu 24 jaar en hebben in die tijd alles meegemaakt: stonede toeristen die voor de deur lagen en we maar even een colaatje brachten, deftig geklede Forbes-lijstaanvoerders die niet konden wachten om de Wallen te bezoeken, huwelijksaanzoeken, vechtpartijen…”

Bert voegt daaraan toe: “Ik weet nog dat iemand op de benedenverdieping niet doorhad dat hij een mep uitdeelde aan de baas van de Nederlandse politie. Binnen een minuut stond het halve korps in de zaak, haha. Die beroemdheden zijn natuurlijk ook wel leuk, zoals Simply Red-zanger Mick Hucknall of The Big Lebowsky-actrice Tara Reid. En dankzij Winston hebben we half bekend Nederland te gast. Hij komt minder vaak nu hij naar al die ouwe lullen in het Gooi is verhuisd, maar ik weet nog hoe hij vroeger met een groep vrienden, onder wie Katja Schuurman, tot vier uur ’s nachts Wie Ben Ik? speelde, met van die kaarten op het hoofd geplakt.”

Nouveau ruig

Restaurant De Compagnon begon qua menukaart ooit met het ‘nouveau ruig’, zoals Sara dat zelf noemt. Gegrilde gamba’s, hele kippen op tafel, dat werk. Maar langzamerhand ontstond er een tendens naar chique en exclusief.

Sara: “Gaandeweg gingen we ons verfijnen met ingrediënten als kaviaar, zwezerik, ganzenlever en truffel. Bert is al vijftien jaar de grootste truffelafnemer van het land. Hij is zelfs ereburger van een dorp in Umbria, het hart van de zwarte truffels.”

Bert van Buschbach is overigens niet te spreken over de plotseling opduikende allergieën en dieetwensen: “Mensen zijn soms echt fucking irritant. (…) Met alle respect voor de werkelijke allergieën, maar hoe vaak wij  niet een groep ontvangen inclusief veganisten of gasten met een zogenaamde aversie voor gluten, schaaldieren, bedenk het maar. Je hebt geen idee hoeveel geld het kost om een extra chef de hele dag aan een speciaal lactosevrij menu te laten sleutelen. en diezelfde gast bestelt dan wel vrolijk een koffie verkeerd na het diner. Daarom zijn sommige chefs zelfs doktersverklaringen gaan eisen. Zo ver zou ik nu ook weer niet willen gaan, ik blijf graag gastvrij.”

Deze stressfactor daargelaten, is Bert ook tevreden over de herinneringen die er aan sommige gasten zijn verbonden. “Op een gegeven moment stond er een man uit het buitenland voor de deur met tranen in de ogen. ‘Ik heb eindelijk het restaurant gevonden waar ik vroeger mijn vrouw ten huwelijk heb gevraagd.’ Hij wees naar zijn zoon en zei: ‘Hij is het product van die avond!’ Dat zijn mooie dingen.”

Het volledige interview vind je in het magazine, hier te bestellen.

Fotografie Bert & Sara van Buschbach: Michiel Laurens

Meer People & Finance